Interviews

Interview met Dianne Arentsen

Welkom Dianne, bedankt dat u ons wilt vereren met een interview! Onze lezers en wij zouden graag nader kennis willen maken met u en uw boeken. ‘Ithana en Kimoh’ra’ zijn de eerste twee boeken van ‘het patroon’ en wij hebben het genoegen gehad beide te mogen recenseren. Nogmaals bedankt daarvoor!

Voor de synopsis van Ithana volg de link hier

Als eerste willen wij u mede delen dat u ten alle tijden mag stoppen met het interview of een vraag niet hoeft te beantwoorden. Zullen we beginnen?

Wie is Dianne, wat drijft haar en wat zijn haar dromen?
Ik ben 33 jaar, getrouwd, moeder van drie kinderen en het is nooit stil in mijn hoofd. Waar ik ook ben of wat ik ook doe, overal zie ik verhalen. Een autodeur die verderop wordt dichtgeslagen bijvoorbeeld. Dan wordt er in mijn hoofd meteen een overval gepleegd en wacht ik vol spanning op piepende banden en de geur van verbrand asfalt. Wat dromen betreft lijkt het me leuk als er ooit een boek vertaald wordt in het Engels, om een groter publiek te kunnen bereiken. Verder houd ik van avontuur en spanning. Als de dagen te veel hetzelfde worden raak ik verveeld. Daarom kan ik echt niet zonder schrijven en lezen. Ik ben geen grote prater (zo nu en dan een avond is heerlijk, maar niet avonden achter elkaar) en houd er vooral van om samen met vrienden wat te doen. Escape room, een bordspel, D&D, sauna, film, uit eten, squash. Ik wordt ook blij van de zon en warmte. Soms ben ik te gemakzuchtig en chaotisch. Mijn kinderen geven me wel eens op de kop als ik mijn jas en schoenen weer in de kamer heb laten slingeren.

Hoe is Sondar ter wereld gekomen? Wat was uw inspiratie?
Meestal begin ik met het schrijven van een verhaal en komen er steeds meer elementen bij. Daarnaast heb ik vele avonden samen met mijn man de wereld uitgedacht. De verschillende rassen, de steden, de achtergrond (waarvan heel veel niet eens verteld wordt) en het uitdenken van de wevers (soort magiërs). Mijn man weet altijd goed door te vragen, waardoor ik soms echt moet zoeken naar de juiste verbanden, alles moet uiteindelijk kloppen. Inspiratie haal ik ook vaak uit muziek. Een tekst die dan door mijn hoofd blijft gaan en beelden en verhalen oproept. Toch gaat het meestal vanzelf. De personages nemen mij mee op hun avontuur en ik ben alleen aanwezig om het op te schrijven. Zij bepalen vaak welke richting het op gaat en weten me regelmatig te verrassen. En als het echt niet wil, dan stop ik er even mee en ga ik een boek lezen om mijn gedachten te verzetten.

Tot nu toe is Leffin mijn favoriete personage, zijn badboy attitude en rechtstreekse acties hebben stiekem mijn hart gestolen. Heeft u een favoriet? Zo ja, wie en waarom?
Moeilijk. Het ene personage vind ik wel leuker dan het andere. Van de vrouwen is Eyvére mijn favoriet (zij wordt in boek 3 geïntroduceerd). De mannen vind ik lastiger. Leffin vond ik erg leuk om over te schrijven, maar er komen ook nog nieuwe personages aan die ik ook erg interessant vind. In mijn derde boek zit een personage waar ik in eerste instantie alleen een bijrol voor had bedacht, maar hij heeft zich helemaal vastgezogen in het verhaal. Ik ben nu bezig met het schrijven van een nieuw boek (losstaand verhaal) en daar komt eindelijk zijn verhaal naar voren. Het liefst had ik dat al veel eerder gedaan, omdat ik zo nieuwsgierig naar zijn achtergrond was. Ondertussen ben ik al best ver met dat boek. Alleen jammer dat het nog wel een jaar of drie duurt voor ik dat verhaal kan delen met de rest van Nederland. Misschien is hij wel mijn favoriet. Of toch… Hmm, ik weet het niet haha.

Heeft u ooit twijfels gehad bij het schrijven van deze serie? (Denk hierbij aan invloeden van buitenaf, zoals negatieve feedback of iets dergelijks.)
Niet door de omgeving, wel door mezelf. Vooral bij het schrijven van Ithana. Als ik er te veel over na dacht kon ik me niet voorstellen dat het ooit uitgegeven zou worden. Ik hoorde veel verhalen over de grote stapel waar het manuscript op terechtkomt en dat het bijna niet mogelijk is er tussendoor te komen. Aangezien schrijven het enige is dat ik leuk vind, heb ik doorgezet. De aanmoediging van mijn man hielp ook. Nu zijn het vooral de positieve reacties die aanmoedigend werken en heb ik bijna nooit meer last van twijfel. Ik waardeer het heel erg als lezers laten weten wat ze van het boek vonden 🙂 Ik heb nog steeds wel eens dat ik vast zit, maar dat komt altijd wel weer goed.

Hoe is uw boek/manuscript terechtgekomen bij de uitgeverij Zilverbron?
In eerste instantie had ik het manuscript opgestuurd naar een beoordelingsbureau. Cocky van Dijk was degene die mij feedback gaf en daar was ik zo blij mee dat ik het naar Zilverbron stuurde, waar zij de eigenaar van is, samen met haar man. Al snel kreeg ik te horen dat ze het wilden uitgeven. Dat duurde toen nog zo’n anderhalf jaar, waarin ik alvast verder kon schrijven aan de vervolgdelen. Inmiddels zijn die delen afgerond en zullen ze ook bij Zilverbron uitgegeven worden. Tussen elk boek zal ongeveer een jaar zitten.

Als u terugkijkt naar het eerste deel ‘Ithana’, zijn er dingen of gebeurtenissen die u zou willen veranderen?
Het boek begint midden in de actie. Er zijn mensen die hebben aangegeven dat ze daardoor moeite hadden om in het verhaal te komen, omdat het ook best een complexe wereld is. Waarschijnlijk zou ik het wat rustiger opbouwen als ik het overnieuw kon doen. Of misschien zou ik eerst beginnen met een wat sympathieker personage. Door gebeurtenissen in het verhaal kan ik zo’n personage altijd later nog verpesten of laten veranderen 😉 Ik ben er achtergekomen dat ik niet zo heel lief ben voor mijn personages, maar dat zou ik ook niet anders willen. Ik hou er wel van om ze onder te dompelen in duisternis en dan af te wachten of ze er weer uit kunnen komen.

Als u een dag mag leven in Sondar. Wat zou u als eerste willen zien en tot welk volk behoord u?
De windvallei. Die lijkt me heel gaaf om een keer in het echt te kunnen zien. Vooral de monorail die door de vallei loopt. Maar het allerleukste lijkt me toch om de personages uit mijn boeken te ontmoeten. Ik vraag me af of ik ze in het echt net zo leuk zal vinden als in mijn boeken. Ze zijn niet allemaal even aardig en het zou zomaar kunnen dat er een paar zijn die ik niet kan uitstaan. Als ik een ras kon kiezen, zou ik het liefst een naftariër zijn. Om over de wereld te kunnen vliegen lijkt me geweldig. Toch zou ik denk ik eerder thuishoren bij de luimen. Zij zijn goed in balans, meer het atletische volk.

Wat is uw grootste angst als auteur?
Dat ik mezelf een keer klem ga schrijven. Bij mijn serie over het patroon had ik met het laatste deel veel moeite om alle puzzelstukjes goed te laten passen. Uiteindelijk is het gelukkig goed gekomen, maar het was wel mijn grootste worsteling. Alle eindjes moesten kloppen en uitgewerkt zijn. Ik weet ook niet of ik ooit nog zo’n grote serie wil schrijven. En als ik het al doe, dan wat minder complex denk ik.

Wat zijn uw schrijfprocessen? Heeft u bepaalde rituelen of handelingen die u volgt?
Ik schrijf vaak met muziek aan. De laatste tijd werk ik regelmatig bij seats2meet. Daar kun je gratis werken, is koffie, een wc, stroom voor de laptop en soms liggen er zelfs bananen of ander fruit. Je zit in een grote ruimte waar veel mensen aan het werk zijn, dat stimuleert om zelf ook actief bezig te zijn. Thuis wordt ik afgeleid door de was die moet gebeuren of ga ik veel sneller even op Facebook kijken. Vervolgens ben ik dan al snel een half uur verder.

Wie is er tijdens het schrijven van deze boeken uw grootste cheerleader geweest?
Absoluut mijn man. Als er een hoofdstuk af is geeft hij feedback en correctie. En hij spoort me ook altijd aan om door te gaan. Ook als ik even vastzit probeert hij mee te denken. Als er beurzen zijn waar ik met mijn boek sta gaat hij ook vaak mee. Mijn dochter is ook een groot fan. Ze is nog maar 11 jaar, maar leest heel veel boeken voor volwassenen. Ik vond het ook echt leuk dat ze haar boekenbabbel (een boekbespreking op de basisschool) over Ithana heeft gedaan. Daarnaast heeft ze ook veel boeken van mijn collega’s gelezen. Echt superleuk om daar met haar over te kunnen praten.

Hoe voelt u, uw eigen als u uw boek in de handen van een blogger legt, die dit naar zijn of haar eerlijke mening mag beoordelen?
Dat blijft altijd spannend. Een boek is toch best persoonlijk. Wat de een geweldig vindt, kan een ander helemaal niks vinden. Gelukkig heb ik nog geen ervaring met hele negatieve recensies. In de recensies die ik tot nu toe heb gelezen weten mensen vaak heel mooi te beschrijven wat hen wel en niet aanspreekt. De een is positiever dan de ander, maar dat is logisch. En ik vind het echt bijzonder dat bloggers de tijd willen nemen om mijn boek te lezen en te recenseren. Dat ze de moeite willen nemen om mijn wereld te leren kennen 🙂

Het laatste wat ik je wil vragen is een totale fanvraag!
Is er een nieuw deel opkomst? Zoja, wanneer kunnen we hem verwachten EN kun je een klein tipje van de sluier voor ons oplichten?
Jazeker! Het volgende deel staat gepland voor februari 2019. In dat deel wordt weer een nieuw personage geïntroduceerd: Eyvére. Zij is een naftariër. Dat zijn katachtige mensen die kunnen vliegen. Ze hebben veel tradities en leven meestal in clans. Eyvéres vleugels zijn gebroken, waardoor ze zich geen volwaardige naftariër voelt. Ze heeft haar clan verlaten en probeert in de stad Querdor een nieuw leven op te bouwen. Ze komt daar in contact met een bruut (vogels die door de meerderheid van de mensen als gevaarlijk worden gezien) en weet daar een band mee op te bouwen. Veel meer kan ik er niet over zeggen, maar haar verhaallijn vind ik echt zo leuk 🙂 Ook het verhaal van Ithana en Kimoh’ra gaat verder en uiteindelijk zal alles bij elkaar komen. Ik heb ook al een schets van de voorkant gezien en die gaat heel erg mooi worden. Kijk er nu al naar uit om die te kunnen delen.

 

Korte persoonlijke en -of- vragen

Favoriet boek, film of serie?
Als ik één boek moet kiezen dan denk ik Hof van mist en woede (het tweede deel uit de serie) van Sarah Maas. Ik vind Rhysand echt een geweldig personage. Het derde deel vond ik dan gek genoeg weer wat minder. De film die ik heel vaak heb gezien is Leap Year. En series zijn echt moeilijk. Er zijn zoveel leuke series. Uhm. Once upon a time, Stranger things, Grimm.

Geven of krijgen?
Ik vind het heel erg leuk om mijn kinderen iets te kunnen geven, vooral als ik weet hoe gelukkig ze daarvan worden. Die blije gezichten kunnen mij dan ook weer helemaal blij maken. Toch vind ik krijgen ook erg leuk. Vooral als het iets is wat ik totaal niet had verwacht.

Nuchter of spontaan?
Hmm, ik vind spontaan heel leuk, maar ben toch wel echt een denker, dus zal meer nuchter overkomen denk ik.

Ochtend of avondmens?
Avond, zonder twijfel. Ik ga het liefst pas ver na twaalven slapen. In de ochtend moet je niet te veel tegen me zeggen, ik heb echt even tijd nodig om op te starten. In de vakantie-periode schuift het slaapritme ook steeds verder op. Meestal ga ik dan pas tegen 2 uur slapen. Gelukkig zijn onze kinderen ook wel van het uitslapen en kunnen ze zich ook goed vermaken als ze eerder wakker zijn.

Nooit meer lezen of nooit meer schrijven?
Het lijkt me verschrikkelijk om nooit meer te kunnen lezen, maar zonder schrijven zou ik gek worden denk ik. De personages leven zo dicht bij me dat ze soms aanvoelen als familie. Ik zou hun verhalen niet kunnen missen.

Voorgoed geen chocola – of – snoepgoed meer?
Voorgoed geen snoep. Dat eet ik bijna nooit, terwijl ik van chocola de hele dag door kan blijven eten.

Boeken schrijven of uitgaan met vrienden?
Allebei. Meestal schrijf ik overdag en doe ik in de avond wat samen met mijn man of met vrienden.

Wie was er eerder? De kip of…. het ei?
De koe. Alfabetisch gezien zou je kunnen zeggen het ei is eerder dan de kip en de koe komt zelfs nog later. Maar ze zeggen niet voor niets: de laatsten zullen de eersten zijn. Daarnaast heeft een ei een schaal, een schaal is breekbaar, net als een spiegel, een gebroken spiegel brengt ongeluk, maar scherven brengen dan weer geluk. Een ei heeft dus balans en zal daardoor niet snel zijn evenwicht verliezen. Dat is positief. Een kip heeft veren. Veren kunnen zweven op de wind. De wind kan een storm veroorzaken en huizen vernietigen. Een kip is dus negatief. Een koe daarentegen geeft melk. Melk is wit. Wit bestaat uit drie letters, net als het woord koe. Drie en drie kun je met elkaar vermenigvuldigen. Wiskundig gezien komt vermenigvuldigen voor plus en min. Waardoor we dus uitkomen bij de koe.

Bedankt voor het beantwoorden van onze vragen!
Jij ook heel erg bedankt voor dit interview. Ik vond het erg leuke vragen en heb ze met plezier beantwoord. Als mensen het leuk vinden om meer te ontdekken over mijn boeken kunnen ze een kijkje nemen op mijn website: www.diannearentsen.nl

 

ITHANA & KIMOH’RA zijn beide te koop voor €22.95,- p.s.     

!!!! AANGERADEN DOOR DIAMONDPAGES!!!!

Liefs,

Manuela & Denise

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s